Blog

Jak wejść na Fuji? Praktyczny przewodnik – zasady, szlak Yoshida, nocleg i sprzęt

Fragment podróży dookoła świata – zapiski z Japonii.

Na Fuji weszliśmy w 2015 roku zupełnie spontanicznie – bez rezerwacji, bez bramek i bez kontroli. Wtedy nikt jeszcze nie pobierał opłat. Dziś już się tak nie da. Od kilku lat obowiązują nowe zasady, a wejście trzeba zaplanować z wyprzedzeniem. Zebraliśmy tutaj, co warto wiedzieć przed wyjazdem – aktualne zasady z oficjalnej strony i to, czego nauczyła nas nasza własna wspinaczka.

Wspinacze w kurtkach i z plecakami mijają schronisko na szlaku Yoshida na Fuji

Zasady na Fuji zmieniają się co roku. Informacje poniżej podajemy według stanu na 2026 rok. Przed wyjazdem zawsze lepiej sprawdzić oficjalną stronę wspinaczki na Fuji.

Naszą relację z wejścia znajdziesz w dwóch częściach: cz. 1 – noc w schronisku na 8,5 stacji i cz. 2 – wschód słońca i zejście w ulewie.

Kiedy można wejść na Fuji?

Oficjalny sezon wspinaczkowy jest krótki i trwa tylko latem:

  • szlak Yoshida: od 1 lipca do 10 września,
  • pozostałe szlaki (Fujinomiya, Subashiri, Gotemba): od 10 lipca do 10 września.

Poza sezonem szlaki są zamknięte, schroniska nie działają, a na szczycie panują zimowe warunki. Termin otwarcia może się przesunąć, jeśli na górze zalega jeszcze śnieg.

Nowe zasady – opłata, rezerwacja i godziny wejścia

Tego wszystkiego nie było, kiedy wchodziliśmy. Dziś obowiązują następujące zasady:

  • Opłata: 4000 jenów od osoby – na każdym z czterech szlaków.
  • Rezerwacja wejścia i opłata: na szlak Yoshida przez oficjalną stronę – rezerwacja jest dobrowolna, ale opłata obowiązkowa. Na szlaki od strony prefektury Shizuoka (Fujinomiya, Subashiri, Gotemba) trzeba się obowiązkowo zarejestrować w aplikacji Fuji Navi, przejść krótkie szkolenie online i pokazać przy wejściu kod QR.
  • Godziny wejścia (wszystkie szlaki): wejście jest otwarte od 3:00 w nocy do 14:00 – można więc wyruszyć np. o 7:00 czy w południe. Po 14:00 wejdą tylko osoby z rezerwacją w schronisku (na szlakach od strony Shizuoki rezerwację sprawdzają przy wejściu).
  • Limit: na szlak Yoshida może wejść 4000 osób dziennie. Osób z rezerwacją w schronisku limit nie dotyczy.
  • Uwaga – to dwie różne rezerwacje: rezerwacja wejścia (i opłata) to coś innego niż nocleg w schronisku. Ani strona, ani aplikacja nie rezerwują noclegów – schronisko trzeba zarezerwować osobno, bezpośrednio w nim.
  • Sprzęt: przy wykupie wejścia trzeba potwierdzić, że ma się ciepłe ubranie, dwuczęściowe ubranie przeciwdeszczowe (kurtkę i spodnie) i odpowiednie buty.

Zasady wprowadzono, bo w sezonie na Fuji robiło się bardzo tłoczno, a wiele osób wchodziło w nocy bez przygotowania i bez odpoczynku.

Który szlak wybrać?

Na szczyt prowadzą cztery szlaki. Każdy zaczyna się na tzw. 5. stacji, do której dojeżdża autobus.

  • Yoshida – najpopularniejszy, z największą liczbą schronisk po drodze. Uchodzi za najłatwiejszy dla początkujących. To nim szliśmy my.
  • Fujinomiya – najkrótsza droga na szczyt.
  • Subashiri i Gotemba – rzadziej wybierane; Gotemba jest najdłuższy.

Jeśli wchodzisz pierwszy raz, Yoshida to najprostszy wybór – głównie ze względu na schroniska, w których można odpocząć i przenocować.

Dojazd z Tokio

My pojechaliśmy z Tokio do miasteczka Kawaguchiko w regionie Pięciu Jezior Fuji, a stamtąd autobusem do 5. stacji szlaku Yoshida. Na szlaku byliśmy o 13:00.

Do 5. stacji jeżdżą też autobusy bezpośrednio z Tokio. Aktualne rozkłady znajdziesz na stronie przewoźnika Fuji Kyuko, do której odsyła oficjalna strona.

Pamiętaj o godzinach wejścia: bez rezerwacji w schronisku musisz wyruszyć z 5. stacji przed 14:00.

Jak zaplanować wejście? Trzy sposoby

Poniżej opisujemy szlak Yoshida – ten, którym szliśmy my i który polecamy na pierwszy raz. Na końcu sekcji kilka słów o pozostałych szlakach.

1. Wejście i zejście w jeden dzień

To najtańsza i najprostsza opcja: nie trzeba pisać maili, dzwonić ani polować na wolne miejsce w schronisku. Trzeba jednak wyruszyć wcześnie rano, bo po 14:00 wejście jest zamknięte, a cała trasa w górę i w dół to wiele godzin marszu. Na pierwsze wejście tego nie polecamy. To mordęga: mało czasu, żeby organizm przyzwyczaił się do wysokości, i za krótko, żeby nacieszyć się górą.

Zdecydowanie odradzamy natomiast nocne wejście „na raz”, bez noclegu. Właśnie przez takie wspinaczki wprowadzono godziny wejścia – brak odpoczynku na dużej wysokości to prosta droga do choroby wysokościowej.

2. Z noclegiem, bez wschodu słońca na szczycie

Wejście w ciągu dnia do schroniska na wyższej stacji, kolacja i więcej snu. Rano można obejrzeć wschód słońca spod schroniska – szlak Yoshida biegnie po północno-wschodniej stronie góry, więc świt widać też z trasy. Można też w ogóle się nie zrywać i po prostu się wyspać – wschód słońca nie jest obowiązkowy. Potem wejście na szczyt, kiedy zrobi się jasno, i cały dzień na spokojne zejście. Ten sposób daje organizmowi najwięcej czasu na aklimatyzację.

3. Wschód słońca na szczycie

Tak zrobiliśmy my: o 13:00 ruszyliśmy z 5. stacji, około 17:00 dotarliśmy do schroniska na 8,5 stacji, po kilku godzinach snu około 4:00 wyszliśmy w ciemność, a o 5:00 staliśmy na szczycie. Widok był wart wysiłku – ale trzeba się liczyć z krótkim snem i zimnem przed świtem. Oficjalna strona ostrzega, że tuż pod szczytem przed wschodem słońca robi się tłoczno, a wyprzedzanie innych na stromym, kamienistym odcinku jest niebezpieczne. W naszym przypadku nie było dużo ludzi, bo pogoda nie dopisywała. Może właśnie dlatego nie mieliśmy problemu ze znalezieniem miejsca w schronisku i spokojnie weszliśmy na szczyt.

Drogowskaz na 8. stacji Taishikan na Fuji z informacją, że do szczytu zostały około 3 godziny
8. stacja: do szczytu jeszcze około trzech godzin

A pozostałe szlaki?

Według oficjalnej strony wschód słońca widać też na szlaku Subashiri – niemal z każdego miejsca na trasie – i na szlaku Gotemba, nawet z 5. stacji. Jeśli wybierasz szlak Fujinomiya od strony południowej, sprawdź to przed wyjazdem.

Nocleg w schronisku

Na szlaku nie wolno rozbijać namiotów – jedyną opcją noclegu są schroniska (jap. yamagoya). My przyszliśmy bez rezerwacji i dostaliśmy miejsce, ale dziś warunki się zmieniły i ludzie rezerwują noclegi z wyprzedzeniem. Dlatego w sezonie miejsca szybko się kończą, a rezerwacja w schronisku pozwala przejść przez bramkę także po 14:00.

Schronisko rezerwuje się osobno od opłaty za wejście – każde to prywatna firma z własną stroną internetową (często z formularzem po angielsku), czasem trzeba zadzwonić lub napisać maila. Ceny zależą od miejsca, a na weekendy i sierpień warto pisać z dużym wyprzedzeniem. Potwierdzenie zabierz ze sobą – po 14:00 trzeba je pokazać przy wejściu na szlak.

W schroniskach nie ma wygód. My spaliśmy na podłodze w śpiworach, ciasno, obok obcych ludzi. Nie było również toalety w środku – trzeba było wyjść na zewnątrz, w wiatr i ciemność.

Choroba wysokościowa

Szczyt Fuji ma 3776 m n.p.m. Na tej wysokości choroba wysokościowa może dopaść każdego – niezależnie od kondycji.

Co pomaga:

  • Nie spiesz się. Daj organizmowi czas na przyzwyczajenie się do wysokości – to najważniejsza rada, jaką możemy dać.
  • Rób przerwy i pij dużo wody.
  • Jeśli objawy się nasilają – nie idź wyżej. Zejście nawet kilkaset metrów niżej zwykle przynosi ulgę.

Co zabrać na Fuji?

Oficjalna strona zaleca:

  • buty trekkingowe z wysoką cholewką i sztywną podeszwą,
  • dwuczęściowe ubranie przeciwdeszczowe – osobno kurtka i spodnie,
  • ciepłe ubrania – polar, kurtka puchowa, rękawiczki, komin na szyję. Nawet latem przed wschodem słońca temperatura na szczycie spada w okolice 0°C,
  • plecak około 30 l,
  • apteczkę – plastry, środki przeciwbólowe.

Od siebie dodajemy:

  • czołówkę – nocne podejście odbywa się w zupełnej ciemności,
  • gotówkę i monety 100-jenowe – na toalety (są płatne) i zakupy w schroniskach,
  • worki na śmieci – na szlaku nie ma koszy, wszystko trzeba znieść na dół,
  • wodoszczelne worki do plecaka albo pokrowiec – po ulewie na zejściu wszystko w naszym plecaku było mokre, łącznie z ubraniami na zmianę.

My weszliśmy bez specjalistycznego sprzętu – byliśmy w podróży dookoła świata i nie mieliśmy ani butów trekkingowych, ani kijków. Daliśmy radę, ale dziś przy wykupie wejścia trzeba potwierdzić, że ma się podstawowy sprzęt. Nie wiem, na ile jest to egzekwowane, ale jeśli – tak jak my – podróżujesz z jednym plecakiem, część rzeczy można wypożyczyć na miejscu.

Zejście

Na szlaku Yoshida schodzi się osobną trasą niż wchodzi. Zejście jest długie i monotonne – szeroka droga z luźnego żwiru i pyłu wulkanicznego. Przy deszczu zamienia się w błoto, po którym łatwo się poślizgnąć.

Pogoda na Fuji zmienia się w kilka minut. Przy zejściu dopadła nas ulewa i wichura, które towarzyszyły nam przez całą drogę w dół. Przed wyjściem warto sprawdzić prognozę pogody.

Wspinacz w pelerynie schodzi szlakiem z Fuji we mgle i deszczu

Czego byśmy dziś nie zrobili

  • Nie wchodzilibyśmy tak szybko. Daliśmy sobie za mało czasu na aklimatyzację – dziś szlibyśmy wolniej, z dłuższymi przerwami.
  • Nie lekceważylibyśmy prognozy. Jeśli ktoś ma więcej czasu i może wybrać dzień, lepiej sprawdzić pogodę i wejść wtedy, kiedy nie odradza się wyjścia w góry.
  • Spakowalibyśmy rzeczy w wodoszczelne worki. Suche ubranie na zmianę na dole to bezcenna rzecz.

Czy było warto? Tak. Dla tych kilku minut na szczycie, kiedy wschodziło słońce – zdecydowanie. I dla wszystkich innych chwil.

Wschód słońca oglądany ze szczytu Fuji, z różową poświatą nad chmurami