Blog

Park bez piranii i wodospad Mo Paeng – okolice Pai

Fragment podróży dookoła świata – zapiski z Tajlandii.

Tabliczka z czaszką i napisem „Warning Piranhas” obiecywała mocne wrażenia. Piranii nie było, obsługi też nie, a bar był zamknięty na cztery spusty. Na szczęście okolica miała w zanadrzu coś lepszego: wodospad Mo Paeng, gdzie po gładkich skałach zjeżdża się prosto do basenu, o ile ktoś nie boi się zimnej wody.

Ręcznie malowana tabliczka z czaszką i napisem „Warning Piranhas” w Pai Piranha Fishing Park.

Pai Piranha Fishing Park – piranie tylko na tabliczce

Nieopodal chińskiej wioski Santichon odkryliśmy Pai Piranha Fishing Park. Jak sugeruje nazwa, park ten kusi możliwością łowienia ryb piraniopodobnych. Jednak gdy weszliśmy głębiej na jego teren, natrafiliśmy na tablicę, która rozwiewa wszelkie wątpliwości: krwiożerczej piranii z czerwonym brzuchem nie należy się tu spodziewać.

Jest za to jej krewniak – pacu, który może w jakiś sposób usprawiedliwić ręcznie malowaną tabliczkę z napisem „Uwaga piranie”. Tak na wszelki wypadek. W stawach pływa ponoć ponad 30 gatunków ryb.

To miejsce dla miłośników wędkarstwa, a raczej dla tych, którzy chcą mieć stuprocentową pewność, że wrócą do domu ze zdjęciem z egzotyczną rybą. My nie zamierzaliśmy niczego łowić. Zaintrygowała nas sama nazwa, więc chcieliśmy zajrzeć i może coś zjeść.

Tablica informacyjna w Pai Piranha Fishing Park z zasadami i informacjami o wędkowaniu.

To, że w parku panowała cisza i spokój, a my nie napotkaliśmy żadnych innych odwiedzających, nie zaskoczyło nas już wcale. Tutaj jednak nie znaleźliśmy także nikogo z obsługi, choć według tablicy park był czynny od 10:00 do 18:00.

Bar był zamknięty, więc plan gastronomiczny legł w gruzach. Teren za to stał otworem i mogliśmy chodzić po nim do woli. Może trzeba było wcześniej zadzwonić, a może po prostu nie był to sezon. Nie było to ważne, bo już gnaliśmy skuterem przed siebie.

Zielony staw w Pai Piranha Fishing Park z widoczną drewnianą chatą na tle tropikalnej roślinności.
Ścieżka wśród drzew w Pai Piranha Fishing Park prowadząca do stawu.

Wodospad Mo Paeng – naturalna zjeżdżalnia pod Pai

Jeżdżąc po okolicy, natrafiliśmy na wodospad ukryty wśród zielonej minidżungli. To Mo Paeng. Choć nie imponuje wielkością, ma swój niezaprzeczalny urok. Woda spływa po płaskich, gładkich skałach, tworząc naturalne baseny i zjeżdżalnie, które okazały się atrakcją nie tylko dla dzieci, ale i dorosłych.

Poza wodospadem nie było niczego prócz natury. Nic dziwnego, bo do wodospadu prowadziła tylko ubita wiejska droga. Na niej zostawiliśmy skuter i poszliśmy za szumem wody.

Wodospad Mo Paeng w okolicach Pai otoczony bujną roślinnością, z turystami spacerującymi wokół.

Na miejscu kilka osób zjeżdżało po śliskich skałach prosto do basenu. Choć było ciepło, woda okazała się na tyle chłodna, że skutecznie zniechęciła nas do kąpieli. Wspięłam się za to po skałach na wyższy stopień, żeby zobaczyć, skąd spada woda. Wyżej wszystko zarastał las, ale widok z góry w pełni wynagrodził wysiłek.

Ludzie na szczycie naturalnej zjeżdżalni nad wodospadem Mo Paeng, poniżej basen i strumień.
Dwie osoby stojące w basenie u podnóża wodospadu Mo Paeng.

Położyliśmy się na ciepłych kamieniach i słuchaliśmy plusku wody i śmiechu kąpiących się ludzi. Tym razem nie musiałam uciekać przed wodną mgłą, jak przy wodospadzie pod Dalat, gdzie wiatr razem ze ścianą wody o mało nie zdmuchnął mnie ze zbocza.

Wypoczęci i pełni zapału ruszyliśmy dalej. Jeździliśmy wśród zielonych wzgórz i pól. Tu i ówdzie snuł się nad nimi dym, jakby rolnicy coś palili. Co kawałek mijaliśmy gospodarstwa, wokół których kręciły się zwierzęta. W jednym z nich pod blaszaną wiatą zobaczyliśmy bawolicę z małym.

Zielone wzgórza z polami i lasem w okolicach Pai pod zachmurzonym niebem.
Bawolica z małym odpoczywająca pod wiatą w gospodarstwie w okolicach Pai.