Wat Nam Hoo w Pai – Budda ze świętą wodą i mur pełen kogutów
Fragment podróży dookoła świata – zapiski z Tajlandii.
Drugiego dnia po śniadaniu siedzieliśmy już na skuterze i gnaliśmy na zachód od miasteczka. Pierwszym przystankiem była świątynia Wat Nam Hoo, położona około 3 km od centrum Pai. Niewielka, spokojna, otoczona zielenią – z daleka nie zapowiadała niczego niezwykłego. A jednak pozory mylą.
Phra Un Muang – Budda z wodą w głowie
Najważniejszym skarbem świątyni jest cudowny posąg Buddy Phra Un Muang, uważany za najświętszy w Pai. Jest z brązu, ma 111 cm wysokości i odlano go w tym samym stylu co słynny posąg z Wat Phra Singh w Chiang Mai. Jego głowa jest pusta w środku, a według miejscowych zawsze zbiera się w niej woda. Od niej wzięła się nazwa świątyni: „nam” to po tajsku woda, a „hoo” w miejscowym dialekcie oznacza dziurę. Wodę uważa się za świętą. Wierni piją ją, by odpędzić choroby i nieszczęścia.
Kiedyś wierni postanowili przenieść posąg do innej świątyni. Lektyka, na której go nieśli, nie wytrzymała jednak ciężaru i drążki pękły. Uznano to za cud, a posąg odniesiono z powrotem do Wat Nam Hoo, gdzie stoi do dziś.
Złota chedi i legenda księżniczki Suphankalayi
Historii posągu nikt nie zapisał. Tablica w świątyni podaje jednak, w co wierzą miejscowi: posąg kazał odlać król Naresuan Wielki, jeden z najważniejszych władców w historii Tajlandii, dla swojej starszej siostry, księżniczki Suphankalayi. Musiała ona wyjechać do Birmy jako zakładniczka na królewskim dworze i tam zmarła.
Według tajskiej tradycji została żoną birmańskiego króla, a po jego śmierci – jego syna Nandy Bayina. Gdy w 1593 roku birmański następca tronu, syn Nandy, zginął w bitwie z wojskami Naresuana – podobno w słynnym pojedynku na słoniach – rozgniewany król miał zabić księżniczkę. Nie wiadomo do końca, czy to prawda, bo birmańskie kroniki o tym milczą. W Tajlandii Suphankalaya jest jednak postacią niemal legendarną.
Na terenie świątyni stoi złota chedi. Miejscowi wierzą, że kryje prochy i włosy księżniczki.
Koguty dla króla Naresuana
Cuda cudami, ale na murze otaczającym świątynię czekała na nas jeszcze jedna niespodzianka: dziesiątki kolorowych kogutów. Zaskoczył nas ten widok, bo nigdzie wcześniej nie spotkaliśmy się z czymś takim. Okazało się jednak, że w Tajlandii to nic wyjątkowego.
Koguty są darami dla króla Naresuana. Według legendy jako młody zakładnik na birmańskim dworze wygrał walkę kogutów z birmańskim księciem. Tajowie widzą w tym zapowiedź jego późniejszych zwycięstw nad Birmą. Dlatego w miejscach z nim związanych ludzie zostawiają figurki kogutów, zwykle jako podziękowanie za spełnioną prośbę. Skoro Wat Nam Hoo łączy się z Naresuanem, nic dziwnego, że jest ich tu tak wiele.
Z Wat Nam Hoo ruszyliśmy dalej, do chińskiej wioski Santichon.
Informacje praktyczne o Wat Nam Hoo
