Wat Phra Singh: Królewska świątynia pierwszej klasy

Close

Tę świątynię zostawiliśmy sobie na koniec, choć z perspektywy jej znaczenia wydaje się, że to od niej powinna zaczynać się każda opowieść o Chiang Mai. Wat Phra Singh jest nie tylko jedną z najbardziej znanych, ale i jedną z najważniejszych świątyń w mieście. To nie jest zwykła świątynia. Wat Phra Singh to królewska świątynia Pierwszej Klasy – tytuł, który podkreśla jej wyjątkowe znaczenie w kontekście kulturowym i religijnym.
Znana również jako „Klasztor Lwiego Buddy” świątynia jest aktywnym ośrodkiem religijnym, gdzie mieszka setki mnichów i nowicjuszy. Wat Phra Singh mieści w swoich murach wiele wysoko cenionych i bardzo starych wizerunków Buddy, które stanowią obiekt głębokiego kultu.
To właśnie tutaj znajduje się jeden z najbardziej czczonych posągów Buddy w regionie – Phra Buddha Sihing. Posąg, który nadał świątyni jej nazwę i duchową głębię, jest nie tylko obiektem kultu, ale i symbolem bogatej historii i tradycji.

Wat Phra Singh – Perła architektury Lanna w Chiang Mai

Architektura Wat Phra Singh jest jednym z najważniejszych świadectw czasów królestwa Lanna, a jej architektura jest doskonałym przykładem stylu, który definiuje dziedzictwo północnej Tajlandii.

Świątynia została założona w 1345 roku przez króla Pha Yu, wnuka króla Mangrai – założyciela Królestwa Lanna. Jego syn, król Kue Na, znacząco przyczynił się do rozwoju Wat Phra Singh. W 1367 roku sprowadził do świątyni cenny posąg Phra Buddha Sihing, co zwiększyło jej religijne znaczenie. Aby godnie przechowywać ten święty wizerunek, zainicjował budowę Wihanu Lai Kham, jednej z najpiękniejszych struktur w stylu Lanna. Te działania umocniły pozycję Wat Phra Singh jako kluczowego centrum duchowego w Chiang Mai.

Przez stulecia świątynia była świadkiem licznych rozbudów i renowacji, zwłaszcza pod rządami monarchów dynastii Lanna, co nadało jej obecny kształt i splendor.

Wihan Luang – Majestatyczna sala i posąg Buddy z XV wieku

Wihan Luang, będący dużą salą zgromadzeń, pierwotnie służył jako główna sala modlitewna świątyni. Wcześniejszy wihan został zastąpiony obecnym budynkiem w 1925 roku. Wnętrze tej imponującej konstrukcji jest przestronne, z białymi kolumnami, które nadają mu wrażenie majestatyczności. Centralnym punktem sali jest niezwykle czczony posąg Buddy, znany jako Phra Chao Thong Tip. Ten wykonany ze złota i miedzi posąg przedstawia siedzącego Buddę w pozycji zwycięstwa nad demonami (subduing Mara mudra), symbolizującej moment pokonania pokus i osiągnięcia oświecenia. Posąg został odlany w 1477 roku i od wieków stanowi duchowy symbol tego miejsca.

Przed głównym posągiem ustawione są mniejsze figury Buddy, tworząc charakterystyczny układ często spotykany w tajskich świątyniach. Większy posąg symbolizuje Buddę w stanie oświecenia, podczas gdy mniejsze figury przedstawiają wcześniejsze wcielenia Buddy lub uczniów, tworząc wizualne wrażenie „drogi” prowadzącej ku oświeceniu. Co ciekawe, na pierwszy rzut oka właśnie te mniejsze figury przyciągają uwagę. Dopiero po podejściu bliżej zauważyliśmy ogromnego Buddę, górującego nad wnętrzem świątyni. Początkowo, zasłonięty proporczykami, pozostawał niemal niewidoczny.

Wihan Lai Kham i Phra Buddha Sihing: Klejnoty Wat Phra Singh w Chiang Mai

Wihan Lai Kham to prawdziwy klejnot w koronie kompleksu świątynnego Wat Phra Singh, a zarazem doskonały przykład lokalnej architektury w najwyższym wydaniu. To właśnie tutaj znajduje się jedna z najbardziej uświęconych figur Buddy w północnej Tajlandii – posąg Phra Buddha Sihing.

Gdy przekroczyliśmy próg świątyni, od razu uderzył nas blask złota i głęboka czerwień, wypełniające całe wnętrze. Sala, choć niewielka, urzeka harmonią i detalem – każdy element zdaje się opowiadać historię, niosąc ze sobą świadectwo dawnych czasów i niezwykłego kunsztu. Ściany zdobią bogate malowidła przedstawiające sceny z życia Buddy oraz legendy, które przez wieki kształtowały kulturę regionu Lanna.

W centrum, na podwyższonym ołtarzu, siedzi Budda – to Phra Buddha Sihing, jedna z najbardziej uświęconych figur Buddy w północnej Tajlandii. Według legend, posąg pochodzi z Indii, a jego obecność w Wat Phra Singh czyni tę świątynię ważnym miejscem pielgrzymek dla wiernych. Figury tego typu są rzadkie, a Phra Buddha Sihing, z jego subtelnymi proporcjami i niezwykłym kunsztem wykonania, uchodzi za prawdziwy skarb buddyjskiej sztuki i duchowości.

Festiwal Songkran w Chiang Mai: Tajski Śmigus-dyngus z procesją Buddy

Posag Phra Phuttha Sihing jest główną figurą w procesji Songkran w Chiang Mai i stanowi centrum uwagi całego wydarzenia.

Songkran, tradycyjne tajskie obchody Nowego Roku, przypadające na 13-15 kwietnia (choć w niektórych miejscach świętowanie trwa dłużej), to jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń w Tajlandii. Chiang Mai, znane jako stolica Songkran, wyróżnia się szczególnie uroczystym i tradycyjnym charakterem tego święta.

Songkran oznacza “przejście” w sanskrycie i symbolizuje przejście do nowego roku według tradycyjnego tajskiego kalendarza. Festiwal pierwotnie miał charakter religijny i duchowy, związany z oczyszczaniem, oddawaniem czci starszym oraz modlitwami za pomyślność w nadchodzącym roku. Jednym z kluczowych momentów obchodów w Chiang Mai jest procesja świętych figur Buddy, w tym posągu Phra Phuttha Sihing, który zostaje wyniesiona podczas Songkran i przemierza ulice miasta na specjalnie udekorowanym wozie. Wierni polewają ją wodą, co symbolizuje oczyszczenie, odnowienie i złożenie hołdu Buddzie. Jest to również okazja do uzyskania błogosławieństwa na nadchodzący rok.

Choć obmywanie figur Buddy to wspólny element Songkran w całej Tajlandii, w Chiang Mai ma to szczególne znaczenie ze względu na bogatą tradycję buddyjską regionu i obecność historycznych relikwii.

Ale w Chiang Mai podczas Songkran istnieje jeszcze jedna ważna tradycja – miasto słynie z bitew wodnych, które odbywają się w okolicach fosy otaczającej stare miasto. Podobnie jak w Polsce Śmigus-Dyngus ma poniekąd swoje korzenie w dawnych obrzędach związanych z wodą, tak i tutaj pierwotny rytuał nabrał bardziej świeckiego charakteru. Jak widać, nie tylko my mamy swojego Śmigusa-Dyngusa – i co ciekawe, również obchodzonego wiosną.

Podczas festiwalu mieszkańcy przynoszą również piasek do świątyń, symbolicznie zastępując ziemię, którą wynieśli na butach w ciągu roku. Następnie formują z niego stupy i ozdabiają je kwiatami i flagami.

Ubosot – Symbol czystości i duchowości

Ubosot, wzniesiony w 1806 roku, jest doskonałym przykładem mistrzowskiego rzemiosła tamtego okresu. Gzymsy budynku zdobią bogate drewniane rzeźby, które świadczą o niezwykłym kunszcie artystów epoki. Charakterystycznym elementem architektury Ubosot są dwa osobne wejścia – jedno przeznaczone dla mnichów, a drugie dla mniszek, co podkreśla znaczenie duchowej równowagi.

Wnętrze budynku zachwyca precyzją wykonania. Centralnym punktem jest misternie zdobiony ku, przypominający mondop – tron, który mieści posąg Buddy. Na drugim końcu Ubosot znajduje się kopia słynnego Szmaragdowego Buddy, najbardziej czczonego posągu w Tajlandii. Oryginał tego wyjątkowego wizerunku znajduje się w Wat Phra Kaew w Bangkoku, jednak kopia obecna w Ubosot nadaje temu miejscu dodatkowego znaczenia duchowego i kulturowego, przyciągając zarówno wiernych, jak i podróżnych.

Tuż obok Ubosot wznosi się biała chedi, która podczas naszej wizyty była poddawana renowacji. Jej biały kolor, rzadko spotykany wśród stup, przykuwa uwagę i nadaje jej wyjątkowy charakter. W buddyzmie biel symbolizuje czystość i duchowość, co dodatkowo podkreśla sakralny wymiar tej imponującej struktury.

Hor Trai - Biblioteka świątynna i klejnot architektury Lanna

Hor Trai, biblioteka świątynna w kompleksie Wat Phra Singh to nie tylko raj dla miłośników architektury, ale także inspirujące miejsce dla tych, którzy pragną docenić artystyczne detale i zanurzyć się w duchowej atmosferze.

Uchodzi ona za jeden z najpiękniejszych przykładów klasycznej architektury Lanna i jedną z najbardziej wyjątkowych bibliotek świątynnych w Tajlandii. Niewiele świątyń może poszczycić się własną biblioteką o tak niezwykłej formie i detalach.

Budowla wyróżnia się kunsztownymi zdobieniami kamiennych filarów, na których spoczywa pięknie wykonana drewniana konstrukcja. Ten unikalny projekt świadczy o ogromnym szacunku dla sztuki i duchowości, jakie towarzyszyły jej powstaniu. Szczególną uwagę przyciągają strażnicy flankujący schody – lwy wyłaniające się z ust Makary, mitycznej istoty wodnej. Takie połączenie motywów jest niezwykle rzadkie, co czyni Hor Trai miejscem jedynym w swoim rodzaju.

Nie zwiedzalismy więcej świątyń, wybierając zamiast tego zanurzenie się w spokojnej atmosferze miasta oraz odkrywanie bogactwa lokalnej kuchni. Jednak nasza podróż po północnej Tajlandii nie byla zakończenia. Po 3 dniach spędzonych w Chiang Mai, ruszylismy głębiej na północ, aż 130 km od miasta, w kierunku granicy z Birmą (Myanmarem), gdzie czekały kolejne przygody i miejsca do odkrycia.