52. Zamek Nijō – Arcydzieło architektury i kultury Kioto
Fragment podróży dookoła świata – zapiski z Japonii.
Zamek Nijō to jeden z najcenniejszych zabytków Kioto, wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i będący niezwykłym świadectwem architektury epoki Momoyama oraz wczesnego okresu Edo. Wzniesiony na początku XVII wieku jako rezydencja dla szoguna Tokugawy Ieyasu, jednej z najpotężniejszych postaci w dziejach Japonii, do dziś zachwyca rozmachem i dbałością o detale.
Rozciągający się na obszarze 27,5 hektarów kompleks zawiera zabudowania o łącznej powierzchni 8 tysięcy metrów kwadratowych.
Pałac Ninomaru - Arcydzieło japońskiej estetyki z legendarnymi ‘słowiczymi podłogami’
Za bramą Karamon, lśniącą w popołudniowym świetle, zaczyna się droga do pałacu Ninomaru. Wystarczył jeden krok do środka, by poczuć charakterystyczną dla Japonii harmonię między pięknem a funkcjonalnością.
Wnętrza pałacu to prawdziwe arcydzieła. Malowidła na ścianach i sufitach, stworzone przez najwybitniejszych artystów epoki, przedstawiają wszystko — od pejzaży natury po mitologiczne stworzenia, takie jak smoki czy fantastyczne ptaki. Każde pomieszczenie opowiada inną historię, prowadząc nas przez światy, które dawniej istniały tylko dla szoguna i jego najbliższych.
Przestronność pokoi wzmacniają przesuwane drzwi i niemal całkowity brak mebli, co tworzy wrażenie jasności i otwartości. Na podłodze znajduje się około 800 mat tatami, misternie plecionych ze słomy. Ta niezwykła liczba mat nie tylko uwypukla wielkość i ważność pałacu, ale również dodaje praktycznej funkcji i estetycznej harmonii pomieszczeniom.
W pałacu znajdują się ceremonialne i prywatne pokoje, w tym główna sala audiencji i prywatne apartamenty szoguna. Zachowany w pierwotnej formie pałac, składa się z wielu oddzielnych pawilonów, które są połączone ze sobą korytarzami, zawierającymi unikatowy element: “uguisu-bari”, czyli tzw. “słowicze podłogi”.
Gdy stąpa się po nich, deski wydają dźwięk przypominający śpiew japońskiego słowika uguisu. Nie był to jednak zabieg dekoracyjny, lecz genialny mechanizm bezpieczeństwa - „śpiew” podłogi ostrzegał strażników o każdym intruzie, dając im czas na reakcję.
Wszystko to, wnętrza pałacu stanowią wyjątkową symfonię dla oczu i zmysłów, uwieńczoną dźwiękami swoich legendarnych podłóg.
Ogród Ninomaru – Harmonia kamieni, wysp i sosnowych form
Opuszczając wnętrza pałacu, zanurzyliśmy się w urokliwym świecie ogrodów Ninomaru, zaprojektowanych przez znakomitego architekta krajobrazu i mistrza ceremonii herbaty, Koboriego Enshū.
Serce ogrodu stanowi duży staw z trzema wysepkami, z których każda niesie własną symbolikę: jedna oznacza pomyślność, a dwie pozostałe nawiązują do żurawia i żółwia — pradawnych symboli długowieczności i dobrobytu. To wszystko dopełnione jest przez starannie dobrane kamienie i misternie ukształtowane sosny, tworząc symfonię harmonii i spokoju.
Honmaru – Zatracona rezydencja szoguna i duch dawnego pałacu cesarskiego
Przekraczając most nad wewnętrzną fosą, dotarliśmy do centralnego obszaru zamku, gdzie niegdyś wznosił się okazały kompleks pałacowy Honmaru. Była to rezydencja szoguna, tętniąca życiem do czasu XVIII-wiecznych pożarów, które obróciły ją w ruinę. Nigdy jej już nie odbudowano.
Obecne budynki stojące w tym miejscu to przeniesione fragmenty Pałacu Katsura. Trafiły one tu w XIX wieku w ramach większej reorganizacji terenów pałacowych po przeniesieniu dworu cesarskiego do Tokio w 1869 roku. Choć współczesna rezydencja cesarza nie jest udostępniona zwiedzającym, z murów zamkowych mogliśmy podziwiać panoramę Kioto, otuloną zielonymi wzgórzami.
Seiryu-en i zakątki na pożegnanie – Herbaciane pawilony i aleje wiśniowe
Kiedy kierowaliśmy się ku wyjściu, przemierzyliśmy ścieżki pełne wiśni i śliw. Ogród Seiryu-en, założony w 1965 roku, łączy tradycyjne elementy japońskiej ogrodowej estetyki z przestrzenią przeznaczoną na ceremonie i spotkania. Znajdują się tu dwie ekskluzywne herbaciarnie - dostępne tylko dla wybranych.
